Super deluxe edition Revolver - najważniejszej płyty the Beatles cz.27: Afera po wypowiedzi Lennona, ostatni koncert, działalność po Revolver

  

Kilka miesięcy temu rozpoczęliśmy na naszym blogu omawianie specjalnego wznowienia albumu Revolver zespołu the Beatles (TUTAJ) streszczeniem wstępu Paula McCartneya. Następnie streściliśmy relację Gilesa Martina (TUTAJ) - współrealizatora nagrań, a fenomen albumu omawiał raper Questlove (TUTAJ). Opisaliśmy też historię zastosowania sitaru (TUTAJ) i jak powstawały efekty specjalne (TUTAJ), oraz zaczęliśmy omawiać rozdział zatytułowany Track by Track, w tym historię powstania piosenki Taxman (LINK), Elanor Rigby (LINK), I'm Only Sleeping (LINK), Love You To (LINK), Here, There and Everywhere (LINK), Yellow Submarine (LINK), She Said She Said (TUTAJ), Good Day Sunshine (LINK), And Your Bird Can Sing (TUTAJ), For No One (LINK), Doctor Robert (TUTAJ), I Want To Tell You (LINK), Got To Get You Into My Life (TUTAJ), Tomorrow Never Knows (TUTAJ), (TUTAJ), Peperback Writer (TUTAJ) i Rain (TUTAJ). Opis powstania projektu niesamowitej okładki albumu, autorstwa Klausa Voormanna opisaliśmy (TUTAJ), natomiast opis zdarzeń przed wydaniem płyty, jak i alternatywnymi nazwami (TUTAJ). Z kolei TUTAJ podkreśliliśmy rolę albumu w przecieraniu nowych muzycznych dróg, a TUTAJ kontrowersje związane z wydaniem amerykańskim Yesterday and Today.

Zepsucie opinii zespołu, jak i zachwianie popularnością w USA nastąpiło po tym, kiedy przedrukowano tam wywiad jakiego John i Paul udzielili Maureen Cleave. Ten sam kontrowersyjny i niefortunny fragment ukazał się także w Newsweeku. Chrześcijaństwo przeminie. Skurczy się i zniknie. Nie będę się o to spierał, mam rację i to zostanie udowodnione. Jesteśmy obecnie popularniejsi od Jezusa, i nie wiem co przeminie pierwsze, chrześcijaństwo, czy rock'n'roll. 

W tym samym wywiadzie Paul skrytykował  też relacje między rasami w USA. Niektórzy dziennikarze muzyczni w ramach protestu zaczęli odmawiać grania ich płyt w radio. Mało tego pojawiły się nawoływania do ich palenia ich. I tak się stało. 

 

8.08. album ukazał się w USA. 4 dni później od Chicago rozpoczęła się trasa po Północnej Ameryce. Lennon usprawiedliwiał się publicznie, że nie porównywał zespołu do Jezusa, przyznał, że wypowiedź była niefortunna. 

Zostali zaatakowani przez Ku - Klux - Klan a nawet nastolatków. Napięcie, frustracja, i fakt że grali nowych piosenek w trasie, jak i zwykły strach postawił ich pod ścianą. Zdecydowali o zawieszeniu koncertowania, i o tym, że ich finalny koncert odbędzie się 29.08.1966 w Candlestick Park w San Francisco.

 

Album zdobywał popularność, piosenki podbijały listy przebojów. Tak też Yellow Submarine uplasowała się na miejscu 2, Elanor Rigby na 11. Płyta w wersji Capitol uplasowała się na miejscu 1 i była na nim przez 7 tygodni. 

W UK album wszedł od razu na miejsce 1 i pozostawał na nim przez 7 tygodni (w sumie był na liście 34 tygodnie). W jednym z wywiadów na pytanie, czy zespół jest zadowolony ze swoich albumów, Paul powiedział, że nie i to jest problem. Zaraz jak skończą jeden myślą o kolejnym, bo są rozdrażnieni faktem, że z czasem coraz mniej piosenek im się podoba. Rozwijają się w 2-3 letnich cyklach. Dlatego muszą tyle nagrywać. Zapytany o przyszłość zespołu Paul odpowiedział, że nie chcą powielać tego samego bo zmieniają się jako ludzie.

Na przykład obecnie George polubił muzykę Indii i chciałby poszukiwać w tych obszarach. Paul też nie jest pewny co chciałby sam obecnie robić, być może rozproszy się na kilku obszarach działalności.

Krótko przed wizytą w USA ogłoszono, że Lennon zagra w filmie Leastera How I Won The War. Ponieważ wyjechał do Niemiec i Hiszpanii inni członkowie zawiesili chwilowo działalność w zespole. Paul zajął się muzyką do filmu The Family Way, był też incognito na wakacjach we Francji, Hiszpanii i Kenii. George poleciał do Indii, na lekcje z Ravi Shankarem, Ringo relaksował się w domu z żoną i synem, oraz odwiedził Lennona w Almeria w Hiszpanii.              

C.D.N. 

Czytajcie nas - codziennie nowy wpis, tego nie znajdziecie w mainstreamie.        

 

Super deluxe edition Revolver - najważniejszej płyty the Beatles cz.10: Love You To

 

Kilka tygodni temu rozpoczęliśmy na naszym blogu omawianie specjalnego wznowienia albumu Revolver zespołu the Beatles (TUTAJ) streszczeniem wstępu Paula McCartneya. Następnie streściliśmy relację Gilesa Martina (TUTAJ) - współrealizatora nagrań, a fenomen albumu omawiał raper Questlove (TUTAJ). Opisaliśmy też historię zastosowania sitaru (TUTAJ) i jak powstawały efekty specjalne (TUTAJ), oraz zaczęliśmy omawiać rozdział zatytułowany Track by Track, w tym historię powstania piosenki Taxman (LINK), Elanor Rigby (LINK) i I'm Only Sleeping (LINK).

Dziś opiszemy proces powstawania piosenki George'a Harrisona pt. Love You To.

Sitar, który pojawił się w grudniu 1966 roku na Rubber Soul w Norwegian Wood miał niesamowity wpływ na twórczość zespołu. Muzycy the Beach Boys wspominają, jak wielkim szokiem było dla nich, gdy usłyszeli pierwszy raz ten indyjski instrument. Zainteresowanie narodziło się podczas kręcenia Help, gdy zespół odwiedził restaurację w której grali muzycy z Indii. Kiedy Harrison spotkał się z muzykami the Byrds ci zainteresowali go jedną z płyt Ravi Shankara. 

 

Początkowo koncepcja piosenki była inna. Jakaś część jego intelektu podpowiadała mu, że to jest dobry kierunek. W końcu ktoś ze znajomych zaprosił Shankara na kolację i spotkali się. Harrison wspomina, że nigdy nie spędził tak wiele czasu na uczeniu się jednego rodzaju muzyki. Wspomina też, że Love You To była jedną z pierwszych piosenek w całości napisaną na sitar. Wtedy też Rolling Stones użyli sitaru w Paint in Black.

 

 

Pierwsza wersja nagrana została z Georgem na gitarze i Paulem w chórkach.

 

Sitar natomiast pojawił się w take 2. 

 

Natomiast w take 7 znowu śpiewają we dwóch. Przez kontakty z azjatyckim centrum muzyki George zaprosił na sesję muzyka grającego na tabli. Anil Bhagwat, wtedy student, był zaszczycony, że jego nazwisko zostało umieszczone na okładce płyty. Ale to George grał na sitarze, wbrew rozpuszczanym plotkom, że Bhagwat go miał zastępować. Efektem tych zabiegów była zaawansowana wersja take 7:

 

Finalnie jednak usunięto wokale Paula (i słusznie). 13.04.1966 dograno jeszcze wstęp na sitarze do piosenki. Warto uzmysłowić sobie, że piosenka zaczęła być nagrywana w 3 lata od wydania From Me To You... Jeśli pomyśleć że na kolejnym albumie pojawi się Within You Without You, a za chwilę The Inner Ligt to postęp był ogromny.

 

 

Dziś podkreśla się ogromną rolę Georgea w skierowaniu zainteresowania świata muzycznego na muzykę Wschodu, co stało się źródłem inspiracji dla wielu pokoleń muzyków.  

 

C.D.N. 

 

Czytajcie nas - codziennie nowy wpis, tego nie znajdziecie w mainstreamie.