Tim Muddiman, urodzony w 1973 roku w Northampton w Wielkiej Brytanii to osoba wszechstronnie utalentowana. Jest muzykiem, filmowcem i malarzem, choć jego plastyka nie jest tak znana jak dokonania w zespole Electronic Pioneer Gary Numans, wcześniej w PoP Will Eat Itself czy solowe w Tim Muddiman & The Strange.
Artysta koncertował na całym świecie, aż jakieś pięć lat temu uznał, że już wystarczy, że musi zająć się czymś innym. Na początku 2021 roku porzucił więc rolę basisty Gary'ego Numana, co nie było łatwą decyzją bo grał z nim od początku 2000 roku. Obaj muzycy rozstali się jednak w bardzo dobrej atmosferze, bo w maju 2022 Tim bez problemu dołączył do Numana na scenie OVO Arena Wembley, aby wykonać Me! I Disconnect From You.
Muddiman zmieniał swój twórczy profil stopniowo. Od 2021 roku zaczął pokazywać swoje obrazy, które wykonywał podczas trasy koncertowej. Jednym z jego najbardziej znanych prac jest Jack House One.
Jest to jak widzimy abstrakcja. Tim Muddiman w tej manierze stworzył kilkanaście podobnych dzieł, wśród nich także grafikę użytkową na tapetach, ale tym co jest dla niego charakterystyczne to geometryczne krajobrazy inspirowane widokiem najbardziej rozpoznawalnych budynków w Northampton, jego rodzinnym mieście, takich jak Super Sausage Cafeteria oraz The British Rail Sports and Social Club. I z tych pejzaży we wspomnianym 2021 roku zorganizował pierwszą wystawę zatytułowaną The Ones Who Slept There. Nazwę wystawy muzyk zaczerpnął z tekstu z piosenki Toma Waitsa 9th i Hennepin, z wersu And you take on the dreams of the ones who have slept here. Artysta daje nam w ten sposób znać, że jego obrazy zrodzone z jego snów i myśli stają się częścią naszej podświadomości.
Tim powiedział kiedyś, Pociąga mnie struktura i kontrolowany ekspresjonizm. Głęboki kolor i twarde krawędzie. Nie tak oczywista perspektywa lecz siła, jak i kruchość.
Innym osiągnięciem Muddimana jest album The Geometrical Swing zawierający obrazy, które namalował w latach 2019-2020. Książka powstała przy udziale grafika i przyjaciela Andy Barker’a.
Jak możemy się zorientować, muzyk rzeczywiście zmienił pole działalności, a nas ciągle nurtuje pytanie – dlaczego? Czemu porzucił dziedzinę, w której odnosił sukcesy na rzecz niepewnej przyszłości? Może przekona nas sam artysta, który zwierzył się w jednym z wywiadów i wyjaśnił swoje pobudki tak:
Kiedyś prowadziłem sklep z gitarami. Sprzedawałem ludziom gitary. To było cudowne przez krótki okres czasu. Zarabiałem pieniądze, miałem ich więcej niż kiedykolwiek. Ale nigdy nie czułem się mniej spełniony niż wtedy. Sprzedawałem gitary, aby ludzie mogli na nich tworzyć muzykę, a nie robiłem muzyki dla siebie. Tworzenie muzyki było wszystkim, czego kiedykolwiek chciałem. Grałem na gitarze dla Gary'ego Numana i grałem jego muzykę. I wtedy w permanentny sposób przejął kontrolę nade mną projekt kreatywnego robienia po prostu własnych rzeczy. Wszystkiego czego słuchałem, to poszczególny artysta w trasie… - widziałem, jak moje życie się toczy i kończy w bardzo niefortunnym momencie posiadana pieniędzy tylko po to, by je mieć. Wyjście ze sklepu z gitarami zajęło mi trochę czasu, bo po prostu poświęciłem na to wszystko. A wszystko, o czym myślę, jest związane z muzyką. To był ten krótki okres czasu gdy uświadomiłem sobie, uzmysłowiłem, że muszę robić tylko to, co muszę. Pomyślałem sobie, że nie mogę pisać muzyki tylko po to, żeby zarabiać pieniądze. Nie mogę się sprzedać. Mógłbym napisać płytę, która dość łatwo sprzedałaby się komercyjnie, ale chcę odkryć siebie i znaleźć siebie jako artystę. Ale to właśnie ten okres zmienił moje życie. Doszło do tego, że byłem bardzo, bardzo nieszczęśliwy, ponieważ nie byłem kreatywny i nie wyrażałem siebie, nie zagłębiałem się w to, kim jestem i nie wędrowałem przez sztukę i muzykę. Sztuka i muzyka dają mi cel w życiu. Bez nich nie mam nic (LINK).
Zobaczyliśmy więc co sprawia, że życie Tima Muddimana ma sens. Jeśli chcesz zobaczyć inne dzieła Tima zajrzyj na jego stronę internetową TUTAJ.
Czytajcie nas - codziennie nowy wpis, tego nie znajdziecie w mainstreamie.
