Akwarele Radosława Kuźmińskiego: Echo twórczości Aleksandra Gryglewskiego i Władysława Podkowińskiego

Urodziłem się w Warszawie. Posiadam dyplom Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi o kierunku "malarstwo i rysunek". Od kiedy jako młodzieniec zatrudniłem się u w pracowni plastycznej Teatru „Lalka” pod kierunkiem Adam Kiliana pokochałem działalność twórczą i artystyczną. Wiele lat prowadziłem własną firmę i znajdując czas na realizację marzeń. Malarstwo stało się pasją mojego życia. Od początku odnalazłem swój środek wyrazu w akwareli.

Cenię akwarelę głównie ze względu na jej niepowtarzalność i możliwość uzyskania spontanicznych, oryginalnych efektów. W tym medium intryguje mnie również nieprzewidywalność i niepewność, jaka kryje się do ostatniego ruchu pędzlem. Wciąż poszukuję nowych sposobów ekspresji, często eksperymentuję. W moich pracach odnajdziesz klimat tajemniczości i ulotności chwili. Swoje prace prezentowałem na wystawach w kraju, oraz za granicą. Od 2018 roku jestem członkiem Stowarzyszenia Akwarelistów Polskich. Moje obrazy znajdują się w prywatnych kolekcjach w Polsce, Belgii, Francji, Wielkiej Brytanii, Kanadzie i w Niemczech. Uczestniczyłem w wielu plenerach oraz wystawach w Polsce i za granicą (LINK).

Tak sam o sobie pisze bohater dzisiejszego postu, czyli Radosław Kuźmiński. My możemy jeszcze dopisać do tego, że artysta posiada bardziej różnorodne wykształcenie, niż plastyczne. Jest ekonomistą, ma licencjat Wyższej Szkoły Ekonomiczno - Informatycznej w Warszawie oraz tytuł magistra zdobyty w Akademii Finansów i Biznesu Vistula, jest także pedagogiem po Wyższej Szkole Nauk Pedagogicznych w Warszawie.

Jego akwarele prezentują różny poziom, najlepsze według nas są jego pejzaże miejskie oraz scenki rodzajowe lub po prosu obrazki z wnętrz.  Można w nich dostrzec echo twórczości wielkich akwarelistów – na przykład Aleksandra Gryglewskiego czy Władysława Podkowińskiego.  Choć oczywiście artysta tworzy w różnym od nich stylu. Mamy kompozycje o cechach ekspresjonistycznych, w których uchwycono chwilę - wilgotny asfalt odbijający światła samochodów,  dym płonących rac, cień nawy kościelnej, ciepłe płomyki świec… Obrazy te są realistyczne, ale wśród nich są także prace z nurtu steampunk. Malarz bez trudu posługuje się trudna techniką, posiłkując się jednak także zdjęciami oraz obrazami z drona. Niemniej niezależnie od tematu każda  z akwarelek emanuje określonym nastrojem. Większość odznacza się dynamizmem, wręcz żywiołowością, co podkreśla zdecydowana, jaskrawa kolorystyka. Choć zdarzają się obrazy nostalgiczne, wręcz melancholijne, jak gdyby artysta spoglądał we własne wspomnienia…

Jesień sprzyja zadumie, której warto oddać się, nawet nie wychodząc z domu.

Prace malarza pochodzą z jego profili w mediach społecznościowych: LINK i LINK.

Czytajcie nas - codziennie nowy wpis, tego nie znajdziecie w mainstreamie.

Akwarele steampunk Radosława Kuźmińskiego

Akwarela jest wymagającą techniką. Wymaga precyzji i umiejętności technicznych, bo stosując ją nie można wprowadzać żadnych poprawek. Raz położona plama barwna pozostaje już na zawsze i nie daje się przykryć, jak to bywa w przypadku farb olejnych czy temperowych kolejną warstwą barwnika. A mimo to dzisiaj technika ta jest lekceważona, uznana za gorszą od innych. Czemu tak jest, w zasadzie nie wiadomo, bo akwarele tworzyli najwięksi artyści europejscy, od Albrechta Durera po Vincenta van Gogha. Dlatego my, jako że cenimy to, co trudne, postanowiliśmy teraz przedstawić naszym czytelnikom Radosława Kuźmińskiego, artystę, który zanim zajął się na dobre sztuką działał w zgoła innej dziedzinie, zgodnie ze zdobytym wykształceniem.

Najpierw jako absolwent Wyższej Szkoły Ekonomiczno-Informatycznej w Warszawie prowadził sklep z wyrobami użytkowymi, wyposażeniem kuchni oraz rzemiosłem. Ale w 2022 roku rozpoczął studia podyplomowe na Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi, na kierunku malarstwo i rysunek. Co zaważyło na podjęciu tak śmiałej decyzji? Artysta twierdzi, że powodem była rosnąca fascynacja sztuką, której początki sięgają lat młodzieńczych, kiedy zatrudnił się w pracowni plastycznej Adama Kiliana (1923-2016) w Teatrze Lalka w Warszawie.

Ten fakt z życia Radosława Kuźmińskiego wyjaśnia wybór techniki akwarelowej. Przecież scenografia sztuki teatralnej jest jeszcze bardziej niepowtarzalnym i unikalnym dziełem. A artysta ceni akwarelę właśnie z racji uzyskania spontanicznych, oryginalnych efektów. Jak sam twierdzi: W tym medium intryguje mnie również nieprzewidywalność i niepewność, jaka kryje się do ostatniego ruchu pędzlem. Wciąż poszukuję nowych sposobów ekspresji, często eksperymentuję. W moich pracach odnajdziesz klimat tajemniczości i ulotności chwili. Spójrzmy na jego pracę aby przekonać się, na ile malarz stał się biegły tej trudnej technice:

Jego obrazki na pewno zaskakują bogactwem barw a także stylistyką, przypominającą prace z okresu fin de siècle, zupełnie jakbyśmy spojrzeli w równoległą rzeczywistość… Artysta chętnie maluje lokomotywy, statki powietrzne i okręty, wymyślone i istniejące wnętrza oraz pejzaże. Określeniem, które ogarnia całą tę tematykę i  sposób malowania jest steampunk. (więcej o nim TUTAJ). 

Kuźmiński mimo niedługiej kariery artystycznej już prezentował swoje prace na wystawach w kraju, oraz za granicą. Od 2018 roku jest też członkiem Stowarzyszenia Akwarelistów Polskich. Jego obrazy znajdują się w prywatnych kolekcjach w Polsce, Belgii, Francji, Wielkiej Brytanii, Kanadzie i w Niemczech. 

Polecamy stronę artysty, gdzie malarz prezentuje w klipach wideo proces tworzenia swoich prac (TUTAJ).

Czytajcie nas - codziennie nowy wpis, tego nie znajdziecie w mainstreamie.

Keith Nash: Posępne niebo, kreatywne światło i... woda

Mieszkający w Roughton na północy Norfolk w Wielkiej Brytanii Keith Nash jest malarzem akwareli. Jest to trudna technika wymagająca pewnej ręki, bo raz położonej plamy barwnej nie da się skorygować. Dzieje się tak dlatego, że farbę rozpuszczoną w wodzie kładzie się laserunkowo na chłonny, porowaty papier, w który barwnik od razu wnika. Potem można jedynie pogłębić kolor, nakładając farbę ponownie na to samo miejsce, lecz nie da się do końca jej kontrolować, nie da się przewidzieć granic jej rozlania po papierze (różnicę zobaczymy porównując akwarelę z pracami wykonanymi techniką olejną przez innego malarza morskich widoków, Amaldusa Nielsena, o którym pisaliśmy TUTAJ). W rezultacie otrzymujemy obraz o mieniącym się kolorycie, zwiewnym i pastelowym.  I takie właśnie jest malarstwo Keitha Nash’a, który potrafi pokazać zmienne światło, załamujące się w cieniu i rozbłyskujące w słońcu w morskich krajobrazach wschodniej Anglii. 

Spójrzmy zatem na jego prace:  
 

Jak możemy dostrzec, niektóre z nich są niezwykle dramatyczne. Efekt ten malarz osiąga w odpowiedni sposób kadrując swoje pejzaże: znaczną partię obrazu zajmują chmury wiszące nad wąskim skrawkiem ziemi lub morza. 

Posępne niebo, kreatywne światło i woda rozlewająca się na pierwszym planie są znakami rozpoznawczymi jego obrazów. Artysta nie uniknął jednak pewnej rutyny i wiele motywów powiela, co chyba jest nie do uniknięcia przy masowej produkcji widoków. Do powtarzalnych elementów należą np: drobne sylwetki ludzi nad brzegiem morza i klucze ptaków wzbijające się ponad gładź morza lub rozlewiska.

Jak wielu innych twórców, Nash zajął się sztuką dość późno. Po tym, gdy ukończył studia (jest inżynierem ochrony środowiska) w  1975 roku wraz z żoną osiedlił się w pobliżu Swaffham w Norfolk. Zmieniające się kolory pór roku i wyjątkowe światło wybrzeża zafascynowało go na tyle, iż zapragnął uchwycić to na obrazie. Po pewnym czasie jego hobby zostało zauważone i jakieś 10 lat temu galerie w Hampshire, Surrey, Berkshire i Londynie zaczęły wystawiać jego prace oraz je sprzedawać. W 2004 roku Nash został  przyjęty do Royal Society of Arts. Obecnie tworzy oraz  sprzedaje swoje obrazy w swojej pracowni a także poprzez stronę internetową LINK (fotografie jego obrazów prezentowane tutaj właśnie stamtąd pochodzą). Każdy zainteresowany jego twórczością może się łatwo z nim skontaktować, bo podaje on wszystkie swoje dane, łącznie z numerem telefonu…

Czytajcie nas, codziennie nowy wpis - tego nie znajdziecie w mainstreamie.