Isolations News 180: Peter Hook-urodziny, Roman Kostrzewski i Ian McDonald RIP, sequel Blade Runner 2099, Killing Joke i Dead Can Dance w Polsce, Nanga w nowym klipie, zostań doradcą ds. odpadów

 

Jane Street, Salford - tutaj urodził się Peter Hook, zdjęcie pochodzi z własnego archiwum Martina O’Neilla, zostało wykonane w 1977 roku i opublikowane na profilu dziennikarza na FB w poprzednim tygodniu. Hooky miał wczoraj 66 urodziny. Gratulacje kondycji! 

Za to Roman Kostrzewski, lider zespołu KAT za parę dni skończyłby 62 lata... O śmierci muzyka powiadomili członkowie jego zespołu Kat&Roman Kostrzewski na koncie FB, napisali tam tak: I stało się to, czego przez długi czas nie chcieliśmy dopuścić do świadomości, liczyliśmy, że sprawy potoczą się inaczej, a zamiast tej informacji przeczytacie informację o zbliżających się koncertach albo premierze płyty. Niestety…  Z wielkim smutkiem i pogruchotanymi sercami informujemy, że dziś odszedł od nas Romek. Zasnął spokojnie, otoczony dobrą opieką i bliskimi. Już go nie boli. Do zobaczenia w Piekle Przyjacielu! (LINK).

O Kostrzewskim jeszcze napiszemy, bez względu na to, czy ktoś lubi metal, czy nie miał on znaczący wkład w polską muzykę. RIP

Za to bardziej sędziwego wieku dożył Ian McDonald, współzałożyciel King Crimson i Foreigner. Miał 75 lat (LINK).

Jeszcze o jednym nieżyjącym, tym razem naukowcu. W londyńskim Science Museum Group otwarto wystawę Stephen Hawking at Work ukazującą przedmioty należące do sławnego astrofizyka, które stały się własnością placówki w maju 2021 roku.  Są tam rzeczy pokazane po raz pierwszy, wśród nich jest kopia pracy doktorskiej Hawkinga, jego wózek inwalidzki i najcenniejszy przedmiot z nim związany — jego tablica wypełniona gryzmołami, wyliczeniami i dowcipami.

Wśród gadżetów jest ukochana butelka geniusza. Ta sama wystawa powędruje następnie do Science Museum w Manchesterze (LINK).

Od fizyki blisko do science-fiction. Ridley Scott wypuści na Amazonie sequel Blade Runner 2099, który będzie kontynuacją filmu Denisa Villeneuve'a Blade Runner 2049 z 2017 roku (LINK). Naszym zadaniem nic nie pobije części 1 z genialną muzyką Vangelisa, co opisaliśmy TUTAJ.

W klimacie filmowym - powstaje film dokumentalny na podstawie  książki Simona Reynoldsa z 2005 roku pt.: Rip it Up and Start Again w reżyserii Nikolaosa Katranisa i Russella Craiga Richardsona. Film będzie zawierać najnowsze wywiady z  Jah Wobble (PiL), Aną da Silvą (Raincoats), Genesis Breyer-P-Orridge (Trobbing Gristle, Psychic TV), Markiem Stewartem (The Pop Group), Stephenem Mallinderem (Cabaret Voltaire) ale nie tylko, bo w ujęciach zostanie wykorzystany materiał z ich występów. Data premiery filmu nie jest jeszcze wyznaczona, ale można obejrzeć jego zwiastun (LINK). 

CAST NO SHADOW FINAL PRORES-2.mp4 from russell craig richardson on Vimeo.

A Mark Stewart i Stephen Mallinder wydali wspólny utwór Cast No Shadow, który został zainspirowany tym filmem dokumentalnym oraz książką, która przyczyniła się do jego nakręcenia. 

Klipy to też filmy - jest dostępny nowy wideoklip Nangi autorstwa Magdy Dubrowskiej, gra powyżej. Z autorką rozmawialiśmy TUTAJ.

Skoro pojawiły się dinozaury - Dominion, trzecia i ostatnia część trylogii Jurassic World trafi do kin w Wielkiej Brytanii i USA 10 czerwca. W pierwszym oficjalnym zwiastunie widzimy wydarzenia rozgrywające się cztery lata po zakończeniu Jurassic World: Fallen Kingdom (2018) w świecie opanowanym przez dinozaury...     

Tym razem o dinozaurach, ale rocka - Killing Joke powracają z nową EPką, Lord of Chaos, która ukaże się 25 marca nakładem Spinefarm. Zawiera dwie nowe piosenki i dwa remiksy utworów z płyty Pylon z 2015 roku. 

Zespół planuje trasę koncertową po Wielkiej Brytanii i Europie, w ramach której wystąpi w Polsce, dokładnie 3 czerwca w Krakowie (LINK).

W Polsce wystąpi też Dead Can Dance! Brendan Perry, Lisa Gerrard wraz zespołem wybitnych muzyków powrócą do Polski po trzech latach. Tym razem będzie można ich zobaczyć 5 maja 2022 roku w Atlas Arenie w Łodzi. Bilety już dostępne (TUTAJ). Nasza relacja z Torwaru TUTAJ. W repertuarze największe hity i unikalne instrumenty.

O rzeźbie jednego z unikalnych instrumentów teraz.  Ta - określona jako  bęben Burton Agnes i datowana na okres sprzed 5000 lat, którą odkryto we wschodnim Yorkshire została uznana za najważniejsze dzieło sztuki prehistorycznej, jaką znaleziono w Wielkiej Brytanii w ostatnim stuleciu. Powstały mniej więcej w tym samym czasie co Stonehenge przedmiot, ozdobiony motywami geometrycznymi, nie miał związku z muzyką a był wyrazem żalu po śmierci dzieci, przy których go umieszczono (LINK).

Mniej więcej tyle samo lat ma bohater kolejnego newsa - Iggy Pop, który został ogłoszony laureatem tegorocznej Polar Music Prize. Były frontman i solowa ikona Stooges odbierze nagrodę podczas ceremonii w Sztokholmie w Szwecji 24 maja (LINK). 

Za to nieco młodszy jest Sting, który za 300 mln dolarów sprzedał prawa do swoich piosenek. Umowa obejmuje też zrzeczenie się tantiem do piosenek, praw autorskich i praw do publikacji do prawie każdej piosenki Police, w tym Roxanne i Every Breath You Take (LINK).

Sting jest Anglikiem za to położona niedaleko Szkocja chce uporać się z przeszłością - i zrehabilitować skazane w procesach czarownic kobiety. Projekt ustawy poselskiej wprowadzony niedawno do szkockiego parlamentu na ten temat otrzymał poparcie administracji Nicola Sturgeon. W procesach o czary skazano w Szkocji aż 3837 osób! W Polsce, która terytorialnie w tym samym czasie była kilkakrotnie większa było to 558 (LINK). Efekty tego drastycznego niedociągnięcia widzimy dziś choćby w rodzimej polityce.

Choć nie odstaje ona poziomem abstrakcji od polityki światowej. Zdęcie powyżej przedstawia nowego doradcę prezydenta USA ds. odpadów nuklearnych (LINK). Kiedyś baba z brodą była atrakcją w cyrku, dziś nikogo nie dziwi baba z jajami...

 

A propos tego ostatniego news dość trudny do skomentowania, tym razem z dziedziny sportu. Transpłciowa Lia Thomas zaatakuje rekordy świata w pływaniu kobiet. Rywalki boją się protestować pod nazwiskiem donosi portal sport.pl (LINK). 

Mówiąc w telegraficznym skrócie - facetowi nie szło z facetami ogłosił się kobietą choć dzielące z nim szatnię dziewczyny są oburzone że świeci jajkami, mało tego spotyka się z kobietą. 

Znaczy się jest lesbijką... 

Taki dowcip o kowboju się przypomina. Kowboj chciał w barze poderwać atrakcyjną dziewczynę. Przysiada się do niej i zaczyna nawijać. Na co ona mówi: wiesz, nic z tego nie będzie, ja jestem lesbijką. Na co uwsteczniony kowboj pyta: a co to znaczy być lesbijką? A wiesz podobają mię się kobiecie kształty, piersi, nogi... wyjaśnia piękna dziewczyna. Na co kowboj zdziwiony krzyczy: 40 lat żyję na świecie i nie miałem pojęcia, że jestem lesbijką!

Ciekawe czy powyższe problemy umiałby rozwiązać profesor Hawking? Za to dość oryginalne podejście do badań prezentuje inny naukowiec. Prof. Kang Dong-wan, bo o nim mowa, na podstawie analizy śmieci, które przypływają do Korei Południowej z represyjnej Północy ustala to, co dzieje się w najbardziej odciętym od świata reżimie. Grzebiąc w odpadkach jest w stanie określić stan gospodarki Korei Północnej a także czego pragną sami Koreańczycy (LINK). 

Chyba najlepszym podsumowaniem trzech ostatnich newsów będzie poniższa grafika.

My wracamy już jutro, dlatego czytajcie nas - codziennie nowy wpis, tego nie znajdziecie w mainstreamie.

Książka, kino i muzyka Vangelisa, czyli od Nocturne do Blade Runner Ridleya Scotta z Burroughsem w tle

W zasadzie trudno jest przyporządkować dzisiejszy tekst jednoznacznie, bowiem obejmuje trzy tematy i mógłby być zaliczony do Kinowej Jazdy Obowiązkowej, działu Z Mojej Płytoteki a także Tą Płytę Warto Znać. 

Ale od początku. 

Zaczęło się od zakupu podwójnego LP genialnego multinstrumentalisty Vangelisa, o którym na naszym blogu pisaliśmy wiele razy (TUTAJ). Jak dotychczas najbardziej urzekającym albumem tego wykonawcy był The City z 1990 roku. Ale ma on silną i ciągle nową konkurencję, bowiem w 2019 roku Decca wydała Nocturne - The Piano Album i od niego wszystko się zaczęło.

Po pierwsze, mimo że na Nocturne dominuje pianino, to wcale nie jest ono jedynym instrumentem. Jest głównym, a artysta przypomina swoim fanom utwory z których jest najbardziej znany, jak choćby Chariots of Fire, czy 1492.

Ale jest tam też ten utwór:

Temat z filmu Ridleya Scotta pt. Blade Runner (Łowca Androidów). No tak, przecież to klasyka science fiction, warto sobie przypomnieć. I robię to sięgając do filmu...

Film, mimo że nakręcony w 1982 roku, a jego akcja toczy się w 2019, jest arcydziełem jeśli chodzi o efekty specjalne i klimat (pomimo faktu, że wizjonerskie projekcje Scotta się jednak nie sprawdziły). Wizja bardzo dystopijnego Los Angeles, przeludnionego i pełnego dziwnych pojazdów - w tym latających samochodów, to klimaty filmowe, które są mi bliskie. Mroczny obraz zaliczany dziś do klasyki kina tzw. neo-noir ma swoją silnie trzymającą w napięciu, wartką akcję, z wątkiem miłosnym rzecz jasna. Nie dziwi zatem, że Blade Runner zajmuje czołowe pozycje na listach filmów science - fiction wszechczasów.

Jednak tym razem może nie o akcji, bo film powinien obejrzeć każdy (jako klasyk), tylko o pewnej niesamowitej synergii. Synergii obrazu z muzyką. Z muzyką Vangelisa... Ten bowiem w mistrzowski sposób wplata w film swoje syntezatory, pianino, saksofon i inne instrumenty, przez co to co widzimy, nabiera zupełnie innego wymiaru. To banały i zapewne wielu miłośników muzyki filmowej doskonale o tym wie, ale stawiam tezę, że w przypadku Blade Runnera synteza filmu i dźwięku jest tak ogromna, że rzeczy te stają nierozłączną idealnie dobraną parą.

W 2017 roku ukazało się potrójne CD z muzyką z tego filmu. Jest to zupełnie nietypowe wydawnictwo, bowiem zawiera poza muzyką... dialogi i odgłosy z filmu. Można powiedzieć, że słuchając - oglądamy.

A sama muzyka? Absolutne mistrzostwo świata. Kto lubi klimaty the City pokocha Blade Runnera.

I jeszcze kilka refleksji. 

Po pierwsze, kto uważnie oglądał film, i to do końca (chodzi o napisy) zauważył, że podziękowano W.S. Burroughsowi (warto zobaczyć TUTAJ). O tym artyście pisaliśmy wielokrotnie, zatem przypomnijmy, że należał do ulubionych autorów Iana Curtisa z Joy Division.

Podziękowano mu w filmie dlatego, że to właśnie Burroughs jest autorem tytułu. Dokładnie pod takim tytułem bowiem ukazała się w 1979 roku jego nowela - scenariusz filmowy (choć w tym scenariuszu jest inna fabuła). Sam Burroughs za to wzorował się na książce amerykańskiego pisarza science - fiction Alana E. Noursea pt. The Bladerunner. Natomiast scenariusz omawianego dziś filmu oparty jest na powieści Philipa K. Dicka p.t. Czy androidy śnią o elektrycznych owcach?

Druga refleksja - Rutger Hauer, zmarły niedawno, bo w lipcu 2019 roku. Gra tego aktora w filmie (warto dodać, że Harrison Ford oczywiście też gra znakomicie) uważana jest za jego życiową rolę. Dobrany idealnie, perfekcyjnie wciela się w rolę androida. Jednak na końcu okazuje się, że ma w sobie wiele z człowieka...

Może więcej niż wielu z nas?

Widziałem rzeczy, którym wy ludzie nie dalibyście wiary. Statki szturmowe w ogniu sunące nieopodal ramion Oriona. Oglądałem promieniowanie skrzące się w ciemnościach blisko wrót Tannhausera...

Wszystkie te chwile zostaną stracone w czasie jak łzy w deszczu. Pora umierać.

Czytajcie nas - codziennie nowy wpis, tego nie znajdziecie w mainstreamie.

P.S. Kto się nie zgadza niech obejrzy Blade Runner 2049, już bez muzyki Vangelisa... Film nawet niezły, ale to już nie to.

Vangelis, Bladerunner, East West 1994 i wznowiena, tracklista: Prologue And Main Titles, Leon's Voight Kampff Test, Sushi Bar - Damask Rose, Spinner Ascent, Blush Response, Wait For Me, Deckard Meets Rachael, Rachael's Song, Tales Of The Future, Bicycle Riders, Chew's Eye Lab, Memories Of Green, Blade Runner Blues, Pris Meets J.F. Sebastian, One More Kiss‚ Dear, Deckard Dream, Thinking Of Rachael, Esper Analysis, Animoid Row, Taffey Lewis Night Club, Salome's Dance, Zhora's Retirement, I am The Business, Love Theme, I Dreamt Music, Morning At The Bradbury, The Prodigal Son Brings Death, Deckard Enters The Bradbury, Dangerous Days, Wounded Animals, Tears In Rain, Rachael Sleeps, End Titles.