niedziela, 23 lutego 2020

This Mortal Coil wciąż żywi - The Lighthouse Saga: Całkiem przyzwoita składanka muzyki gotyk i cold wave

29.01.2020 roku ukazała się (w limitowanej edycji 300 kopii) płyta CD The Lighthouse Saga, która jest składanką 14 utworów. Album otrzymaliśmy dzięki Francesce Nicoli, za co dziękujemy. Chętnie go przedstawimy, zwłaszcza, że miejscami to doskonałe wydawnictwo.

W załączniku dla prasy czytamy: The lighthouse saga is a unique compilation created with the aim to join music and poetry in a collection of songs composed for lyrics that have been written imagining a story developping thought the songs under the light of an imaginary, onyric lighthouse where artists could gather to create beautiful artworks to spread across the world, where they can become for a while a siren who calls hei long awaited lost sailor, on the shores of a promised love and happiness, like in the three songs that open the compilation.

Saga o latarni morskiej to wyjątkowa kompilacja stworzona z myślą o połączeniu muzyki i poezji w kolekcję piosenek skomponowanych do tekstów, które zostały napisane z wyobrażeniem wymyślonej historii, powstającej w świetle wyimaginowanej, onirycznej latarni, w której artyści mogliby się zebrać, aby stworzyć piękne dzieła sztuki rozprzestrzeniające się po całym świecie, gdzie mogą stać się na chwilę syreną, która wita długo wyczekiwanych zaginionych żeglarzy, nad brzegiem obiecanej miłości i szczęścia, jak w trzech piosenkach otwierających kompilację.
 
As unfortunately life is not a dream, reality strikes also on this reverie landscape, so the protagonists of this musical saga wake up and wonder what's waiting beyond the sea, and dark thoughts and the fantom of death appear,
in the style of every romantic - Sturm und Drang story, bus, as love is stronger than death, the compilation ends with the siren and the Sailor that after their mortal Odissay rejoin eternally in a heavenly after life.

Ponieważ niestety życie nie jest snem, rzeczywistość boleśnie uderza także w ten wydumany krajobraz, więc bohaterowie muzycznej sagi budzą się i zastanawiają, co czeka ich za morzem, i pojawiają się mroczne myśli i fantazja o śmierci, w stylu romantycznej historii niczym Sturm und Drang, ponieważ miłość jest silniejsza niż śmierć, kompilacja kończy się na syrenie i marynarzu, którzy po śmiertelnej Odysei na zawsze dołączają do niebiańskiego życia.

The lyrics and the concept of the compilation are by Lory Fayer an italian poetess in deep love with music. She chosed the artists featured in this compilation not folloving their fame (even if some of them, like Francesca Nicoli, are well known) but trusting in her own taste, looking for emotional artists that she believed (and the result of this compilation proves that she were right!) that could create emotional, empathic music that would have fitted well with her words, as well as with the other album songs, giving the unique experience of a compilation that has a "common thread, a common vibration" that usually can be found on band's releases.

Tekst i koncepcja kompilacji jest autorstwa Lory Fayer, włoskiej poetki zakochanej w muzyce, która wybrała artystów prezentowanych na albumie, nie podążających za sławą (nawet jeśli niektórzy z nich, jak Francesca Nicoli, są dobrze znani). Zaufała własnemu gustowi, szukając emocjonalnych artystów, w których wierzyła (a rezultat kompilacji dowodzi, że miała rację!), którzy mogliby tworzyć emocjonalną, empatyczną muzykę, pasującą do jej słów, a także do innych piosenek na albumie, zapewniając wyjątkowe wrażenia z kompilacji, która ma „wspólny wątek, wspólną wibrację”, którą zwykle można znaleźć w wydawnictwach pojedynczego zespołu.

Before this release she had several collaborations with musicians and her lyrics can be found shattered on various, both phisical or only digital, albums. Her more long lasting and meaningful collaboration is with the solo project of Roman Rütten - Silentport, who has also made the final mastering and the booklet artwork at Weisser Herbst Produktion studio. In the compilation are featured 14 tracks by musicians from all over the world. 

Przed omawianym dziś wydawnictwem współpracowała z muzykami, a jej teksty można znaleźć na wielu albumach, zarówno tradycyjnych, jak i cyfrowych. Jej najbardziej długotrwała i znacząca współpraca miała miejsce z solowym projektem Romana Rütten - Silentport, który dokonał również ostatecznego masteringu i grafiki broszury omawianego dziś wydawnictwa w studio Weisser Herbst Produktion. Na kompilacji znalazło się 14 utworów muzyków z całego świata. 

Zatem pora na krótką recenzję. Album otwiera  Elisabeth Engarde w piosence Sirens sing for love. 

Sirens sing for love
(Elisabeth Engarde)
Every siren is singing to call her sailor,
surrounded by a white misty vapour,
when the clouds ban the moonlight
and he's missing the pole star's light.
Every creature has its own element,
open waters are empty and desolate.
To what do we belong after our birth?
Neither to the sea nor to the Earth
I come from the sea to live on the shores
your life drifts lost in endless sea tours
from what were you running away?
from the cold that paralizes the day?
We both carry the burden of disorder,
of spending our years on the border;
doomed to be misplaced everywhere,
we entrusted our dreams to the air.
to who else could I discolose my heart?
to the one who sees my soul in my art
and find the truth behind my words.
Mermaids sing for love, like the birds!
I beg the wind to bring you my voice;
your heart will make the right choice.
I am not afraid to melt into waterfoam,
If I should fail to make you feel at home.

Znakomity utwór z doskonałym wokalem i pianinem oraz wiolonczelą przypomina nieco dokonania This Mortal Coil (pisaliśmy o nich TUTAJ) i ich Song to the Siren, ale jest bardziej patetyczny. To świetne otwarcie kompilacji. Każda syrena woła swojego żeglarza... Po nim   Silentport feat. Lory Fayer w utworze The lighthouse dream. 

The lighthouse dream
(Silentport feat. Lory Fayer)
I never dreamt about a rose garden
but of a lighthouse beside the ocean
where under the shades of the dusk
we finally abandon silence and masks
the tide brings a stick into my hand
I sit and write my poems on the sand
the wind blows them across the air
while your music comes from the stair
they start to whirl together in a dance
while your hands move like in trance
and i sing them for you and the waves
a song that echoes across the caves
until the stars will shine up in the sky
bright like the eyes of angels that fly
to come and listen to the magical melody
from our world of beauty and reverie
when at night we will close our eyes
they will borrow us their wings as prize
to let us reach and fulfil every dream
that tomorrow will become a new theme

Świetny utwór z monorecytowanym tekstem, podtrzymuje nastrój otwarcia. Klimat podtrzymany jest także w znakomitej piosence wykonywanej przez Winter's Course i Francesca Nicoli - Lost sailor. Szczerze czułem się jakbym już to gdzieś słyszał...

Lost sailor
(Winter's Course feat. Francesca Nicoli)
Lost sailor my voice is singing only for you
a song sparkling like a star upon your blue
to fill your night with the sweetest dreams
and cast away a lonelisome tear that gleams
Follow my call until the legendary realm
dont lose the hope and hold tight the helm
toward a shore where you will find a rest
while your heart will finally fulfil its quest
Lost sailor, all my words are written for you
like seeds of feelings longing to come true
full of promises like a new dawn that rises
like roses blossoming for your shining eyes
I will pour life into the wildest phantasies
the most beautiful that you will ever see
about a knight and his princess first kiss
to lull your soul with happiness and bliss

Po tym znakomitym preludium pojawia się piosenka Deus Faust - Al di là del mare, jak widać także utrzymana w tematyce morza. Niestety wykonana jest w języku włoskim więc nie mamy możliwości wypowiadać się co do warstwy tekstowej. Piosenka jest dość nastrojowa, choć nie z górnej półki. Po niej nasi znajomi, czyli Eirene produced by Paris Alexander at Blue Door st. - Awakening: 

Awakening
(Eirēnē produced by Paris Alexander at Blue Door st.)
the mist is swallowing
the lighthouse flashing
in a bittersweet dawn
every dream has gone
we send with despair
kisses through the air
a poem to warm the heart
while we are torn apart
will angels listen to our cry
a song rising toward the sky
notes talking about Heaven
one day we will gather above
in a blaze of eternal love
calm and silence will fall
souls don't use words to call


Dość mocno słychać w tej piosence, przynajmniej muzycznie, dokonania Dead Can Dance (pisaliśmy o nich TUTAJ). Utwór płynnie przechodzi w piosenkę następnego wykonawcy - tym razem Afterglow i ich From Our prison, tracający gdzieś lekko o Sisters of Mercy. 

From our prison
(Afterglow)
The lighthouse is slowly faded
a dream that mercilessly jaded
within a tear of discontentment
in the silent shade of resentment
after a blaze that lasted for a trice
feelings have cooled down to ice
our hearts hold in a grip of smother
are too weak to support one the other
The nights have become darker
without a Pole Star or any marker
how we miss a word of reassurance
that migh lead us out of this durance
we listen to a ship's horn from afar
from a sea that has the colour of tar
under a sky that has lost its stars
an unescapable prison without bars
Our lips are too tired to cry for help
our legs too unsteady to make a step
our souls too disenchanted to hope
while we are sliping down the slope



Po nim robi się jeszcze bardziej sistersowo bo oto Cendre Froide i ich Mal de mer. Piosenka może i dobra, ale czar z otwarcia albumu gdzieś prysł. I znowu włoski język. Jako kolejni występują Nouvelle Culture Feat. Carissa Denée i Tomorrow became never, może nieco lepiej niż było prze chwilą, ale też cudów nie ma. Czuje się już lekkie znużenie, kiedy Condemnatus odgrywają ich A promise left behind. Na szczęście przywrócony zostaje nastrój który tak lubimy, tym razem w klimatach Lacrimosy. Jest dobrze, ale mogłoby być lepiej gdyby było nieco krócej... 

A promise left behind
Condemnatus feat. Lory Fayer
 

How could days ever get better?
she tore up every poem and letter
the words that longed for a voice
fearing that she had no other choice
she threw their sherds on the ocean
to let the silence fall on her emotion
and hide her tears among the waves
then she walked away like the braves
under a moon dark like the obsidian
time will have entrusted to oblivion
all the dreams of her sleepless nights
and the mirage of forbidden delights
she would became a nameless ghost
haunting forever a lonesome outpost
a light too low to ever be a true star
that flashed calling the sky from afar
when he finally reached the lighthouse
he found just ruins and a dead mouse
the only sound was the one of the wind
it was too late for a promise left behind
the sky was so cruel, too clear and starry
From his sad eyes it fell a useless sorry
while he sang a sweet, hopeless serenade
for her soul dwelling unseen in the shade


Dziesiątą piosenką jest Dangerous game w wykonaniu The dreams never end Feat. Sandra Pereira. Bardzo dobry utwór ze znakomitym monorecytowanym tekstem: 

Dangerous Game
( The dreams never end Feat. Sandra Pereira)
they didn't know it was a dangerous game
their thoughts and dreams were the same
a lighthouse, a rose and the angel of death
like a quest to carry on until the last breath
Sometimes he was scared by this vision
and maybe to survive he took the decision
to close his inner eyes to don't see his heart
she suddenly shut up while she fell apart
the clouds had stolen the stars to the sky
as the night was screaming whit her why
they can't forget life within a tale so nice
she can't summon feelings on a wall of ice
a sudden void had washed away everything
it was useless to look for new words to sing
to build an immaginary world or whatever
as it was destined to remain deserted forever
She rushed on the roof of the lighthouse
it was raining but she didn't mind to douse
the stormy ocean was slamming the door
but nothing was mattering for her any more
She just longed to fly higher than any cloud
and let the deep water become her shroud
shall the wawes lull her and hide a silent tear
on the notes of a song that she will never hear 


Pragnęła po prostu latać wyżej niż jakakolwiek chmura
i niech głęboka woda stanie się jej całunem
niech fale ją uśpią i ukryją cichą łzę
w nutach piosenki, której nigdy nie usłyszy


Po nim  SADÆMØN i Until the end of the years. Nie wiem, utwór nie robi na mnie wrażenia a tekst tym bardziej, zwłaszcza że pełen jest prostych dość rymów... 

Pora na Vestfalia's Peace i The ghosts of the lighthouse lekko psychodeliczny na wstępie, później zmienia się w całkiem spokojną piosenkę. To na prawdę bardzo dobry utwór. 

The ghosts of the lighthouse
(Vestfalia's Peace)
the seaguls fly as the season changes
like a ring-around-the-rosy of angels
on the cloudy sky upon the lighthouse
like a sign sent by his departed spouse
the stormy rain falls like nostalgic tears
while the breeze comes along the stairs
Whizzing a tale full of cherished memories
he listens abandoning himself to reveries
once she told him "listen to the waves
it's the voice of those who lie in graves
all the words that can't be told anymore
that the ocean will bring until your door"
when the dusk came he went out and sing
a sweet song about love, roses and spring
sure that his feeling would reach her above
then he lowered his eyes and saw a dove
One night he walked and dive into the sea
he wanted to reach her and let his soul flee
to the horizon where water and sky melt
like the emotions that they shared and felt
When the full moon reaches the lighthouse
you see him dancing again with his spouse
all night long on the white sands of Devon
on melodies that come straight from Heaven


Pozostały jeszcze dwie piosenki - na początek nasi dobrzy znajomi (warto spojrzeć na nasz wywiad TUTAJ): Antipole feat. Eirene & Paris Alexander w piosence Play a serenade to the moon. Można powiedzieć, typowe rytmy i znakomity wokal! No jest moc:

Play a serenade to the moon
/Antipole feat. Eirēnē & Paris Alexander)
the lighthouse that still gleams
outlining unfulfilled dreams
it's like an unfaithful star
that stole a wish leaving a scar
like a mirage in the distance
unconcerned about instance
to show me the way out of sadness
to shine enough to ease my darkness
my illusions have turned into tears
even my hope has ran out of prayers
useless words that remain unheard
the sea heals my heart in sherds
don't ask about my secrets
don't burden your mind with regrets
look for my eyes in the blue sky
I am freedom I am seaguls that fly
if Heaven would keep its promise
I will give you one last kiss
a sudden breeze dries your tears
notice my invisible cares
tonight play a serenade to the moon
notes that say that we will meet soon
go to the shore and lie a rose on a wave
will float gently upon my marine grave


Wydawnictwo kończy całkiem niezły utwór Silentport - My little siren. 

My little siren
(Silentport)
My little siren, take my hand
save yourself from the quicksand
your heart from the grip of cold
to return pure and bright like gold
My little siren, listen to my voice
fate could give us another choice
the feelings can't be kept in chains
souls gather on the higher plains
My little siren, dive into my eyes
they shine for you like a sudden prize
like the key of my innermost door
the wind of hope blowing on the shore
My little siren come to me tonight
perform a rite under the moonlight
we could live within the same dream
and make it be eternal with a theme

Reasumując, jest całkiem dobrze, poza kilkoma piosenkami odstajacymi klimatem od całości album na pewno zasługuje na wyróżnienie. Można śmiało zaryzykować twierdzenie, że This Mortal Coil doczekali się godnych następców. Polecamy!  


The LIghthous Saga, ScentAir Records ‎– SA134, 2020,  tracklista: Elisabeth Engarde - Sirens sing for love, Silentport feat. Lory Fayer - The lighthouse dream, Winter's Course feat. Francesca Nicoli - Lost sailor, Deus Faust - Al di là del mare, Eirene produced by Paris Alexander at Blue Door st. - Awakening, Afterglow - From Our prison, Cendre Froide - Mal de mer, Nouvelle Culture Feat. Carissa Denée - Tomorrow became never, Condemnatus - A promise left behind, The dreams never end Feat. Sandra Pereira - Dangerous game, SADÆMØN - Until the end of the years, Vestfalia's Peace - The ghosts of the lighthouse, Antipole feat. Eirene & Paris Alexander - Play a serenade to the moon, Silentport - My little siren

Czytajcie nas - codziennie nowy wpis, tego nie znajdziecie w mainstreamie.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz